ساینده های موجود در یک عامل لپ، عمل برش را انجام می دهند. ساینده های رایج شامل کوراندوم، کاربید سیلیکون، کاربید بور و الماس مصنوعی است. برای چسباندن و پرداخت خوب، از سایندههای نرمتر-مانند اکسید آهن، اکسید کروم و اکسید سریم- نیز استفاده میشود.
پخش کننده ها برای توزیع یکنواخت ساینده ها در سرتاسر ماده پوشش دهنده عمل می کنند و در عین حال عملکردهایی مانند رقیق سازی، روانکاری و خنک سازی را نیز انجام می دهند. نمونه های رایج عبارتند از نفت سفید، روغن ماشین، روغن های حیوانی، گلیسیرین، الکل و آب. مواد کمکی عمدتاً از لیپیدهای مخلوط تشکیل شده اند که معمولاً از ترکیبی از موادی مانند اسید استئاریک، اسیدهای چرب، اکسید اتیلن، تری اتانول آمین، موم پارافین، اسید اولئیک و ستیل الکل فرموله می شوند. در طول فرآیند لایهبندی، این مواد امولسیونسازی، روانکاری و جذب را تسهیل میکنند. علاوه بر این، آنها واکنشهای شیمیایی را بر روی سطح قطعه کار ایجاد میکنند و لایههای اکسید یا سولفید به راحتی قابل جدا شدن را تولید میکنند که به افزایش کارایی پردازش کمک میکنند. علاوه بر این، مواد کمکی ممکن است حاوی مواد افزودنی مانند مواد رنگزا، نگهدارندهها و عطرها باشند.
