زبری سطح یک شاخص کیفیت مهم در پرداخت فلز است. با این حال، زبری نهایی یک قطعه کار تحت تأثیر بسیار بیشتر از خود دستگاه پولیش است.
شرایط اولیه قطعه کار اولین عامل است. علائم ماشینکاری عمیق، عیوب ریخته گری یا فرزهای سنگین ممکن است قبل از شروع پرداخت خوب نیاز به مرحله سنگ زنی داشته باشند.
رسانه های ساینده نیز تأثیر عمده ای دارند. رسانههای درشت برش قویتری را ارائه میکنند، در حالی که رسانههای ریز معمولاً برای پالایش و پرداخت سطح استفاده میشوند.
زمان پردازش بر نتیجه نهایی نیز تاثیر می گذارد. افزایش زمان چرخه می تواند صافی سطح را تا یک نقطه خاص بهبود بخشد، اما پردازش بیش از حد ممکن است مزایای اضافی محدودی را به همراه داشته باشد.
حرکت ماشین و شدت پردازش نیز مهم است. ماشینهای تکمیل گریز از مرکز، ارتعاشی، بشکه و مغناطیسی الگوهای حرکتی و نیروهای تماس متفاوتی تولید میکنند.
مواد قطعه کار نیز باید در نظر گرفته شود. آلومینیوم، فولاد ضد زنگ، مس، آلیاژ روی و فولاد به طور متفاوتی به عملکرد ساینده واکنش نشان می دهند.
در بسیاری از موارد، دستیابی به پایینزبری سطحبه جای یک فرآیند تهاجمی، به چندین مرحله تکمیل نیاز دارد.
یک توالی تکمیل عملی ممکن است شامل دبر زدایی، سنگ زنی، پرداخت میانی و پرداخت نهایی باشد.
بنابراین هدف باید ایجاد یک فرآیند پایدار به جای افزایش صرف زمان پرداخت باشد.
برای ساخت دقیق، آزمایش نمونه و اندازهگیری زبری سطح برای تعیین ترکیب صحیح ماشین و رسانه ضروری است.
