پرداخت ناهموار می تواند ناشی از عوامل متعددی از جمله هندسه قطعه کار، انتخاب رسانه، بارگذاری دستگاه، زمان پردازش و شرایط سطح اولیه باشد.
قطعات پیچیده ممکن است تماس سایشی بیشتری روی سطوح در معرض دید داشته باشند در حالی که نواحی فرورفته کمتر دریافت می کنند. این می تواند منجر به نتایج متفاوت تکمیلی در یک جزء شود.
اندازه نادرست رسانه نیز می تواند مشکلاتی ایجاد کند. رسانههایی که نمیتوانند به مناطق خاصی دسترسی پیدا کنند، ترکها یا آثار ماشینکاری را پشت سر خواهند گذاشت.
بارگذاری بیش از حد دستگاه ممکن است حرکت بین قطعه کار و رسانه را کاهش دهد، در حالی که بار کم می تواند شرایط پردازش ناپایدار را ایجاد کند.
یکی دیگر از دلایل رایج، زمان پردازش ناهماهنگ یا پارامترهای نادرست دستگاه است.
برای بهبود سازگاری، تولیدکنندگان باید نسبت بارگذاری پایدار را حفظ کنند، از رسانههای مناسب استفاده کنند و یک دستور تکمیل قابل تکرار برای هر خانواده محصول ایجاد کنند.
برای اجزای دشوار، تجهیزات تخصصی مانند ماشین های تکمیل گریز از مرکز یا مغناطیسی ممکن است تماس کنترل شده تری را ایجاد کنند.
یک سازگارفرآیند پرداخت فلزباید بر اساس آزمایش نمونه واقعی به جای اتکا به تنظیمات کلی ماشین توسعه داده شود.
